Κρύσταλλος Χαλαζίας & Χρυσός

Εκτύπωση
Κρύσταλλος Χαλαζίας και Χρυσός

Απαντώνται μαζί στη φύση; Τί μπορεί να συμβολίζει ο συνδυασμός τους;

Ο Συνδυασμός χαλαζία και χρυσού είναι ένας εξαιρετικά δυνατός συμβολισμός που μπορεί να μας διδάξει πολλά πράγματα σε πολλά επίπεδα. Πριν μελετήσουμε όμως το συνδυασμό τους, ας πούμε λίγα λόγια για τον καθέναν.

Ο Χρυσός αποτελεί αποτελεί το κατ’ εξοχήν «ευγενές» μέταλλο, που σημαίνει ότι έχει μεγάλη χημική αδράνεια: Δεν οξειδώνεται και δεν προσβάλλεται από ισχυρά οξέα όπως τα υπόλοιπα μέταλλα. Αυτομάτως διαφαίνεται ο λόγος για τον οποίο ο άνθρωπος από την αρχή κιόλας της ιστορίας θεωρεί τον χρυσό πολύτιμο και αγωνίζεται για την απόκτησή του.

Η αξία του Χρυσού δεν απορρέει μόνο από το γεγονός ότι αποτέλεσε μέτρο συναλλαγής και κατ’ επέκταση την βάση της οικονομίας, αλλά και από τη χρήση του κατά τα αρχαία χρόνια σε κατασκευές, αγάλματα, λατρευτικά μνημεία κτλ, που υποδεικνύουν το σεβασμό και το θαυμασμό του ανθρώπου απέναντι σε αυτό το μέταλλο. Έτσι, ο Χρυσός θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχει διαποτίστεί με τη δύναμη που του έχει προσδώσει ο άνθρωπος είτε σε κοινωνικό επίπεδο (συναλλαγές) είτε σε μεταφυσικό/θρησκευτικό επίπεδο (λατρεία θεοτήτων).

Χαλαζίας που περικλύει ψήγματα χρυσούΟ Χαλαζίας από την άλλη είναι ορυκτό του πυριτίου, το δεύτερο πιο διαδεδομένο ορυκτό στη φύση. Απαντάται σε πολλές και ποικίλες μορφές έχοντας χρώμα από σκούρο καφέ-μαύρο (καπνίας) έως τελείως διαφανές. Η ρίζα του, το πυρίτιο, αποτέλεσε καταλύτης για την τεχνολογική πρόοδο του τελευταίου αιώνα, καθώς μπόρεσε να αξιοποιηθεί από πολλούς επιστημονικούς προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης της τεχνολογίας – σήμερα μπορούμε να αναγνωρίσουμε πρακτικά την ύπαρξη πυριτίου σε κάθε έκφανση της «πολιτισμένης» ζωής μας, από το κινητό τηλέφωνο μέχρι την τηλεόραση κτλ. Έχουμε λοιπόν έναν συνδυασμό ενός πολύτιμου και σπάνιου μετάλλου με ένα αρκετά διαδεδομένο ορυκτό.

Σε αντίθεση με μια πιθανόν διαδεδομένη άποψη ότι ο συνδυασμός χρυσού με χαλαζία είναι προϊόν εργαστηριακής επεξεργασίας, στην πραγματικότητα πρόκειται περί ενός φυσικού συνδυασμού που απαντάται στη φύση. Για παράδειγμα, στην Καλιφόρνια όπου είναι μια περιοχή πλούσια σε ορυκτά, σε κάποιες περιοχές βρίσκουν μερικές φορές το χρυσό μαζί με χαλαζία. Στην περιοχή Mother Lode συγκεκριμένα, λέγεται ότι όσος χρυσός βρέθηκε, εξωρίστηκε χάρη στο γεγονός ότι ήταν αναμεμειγμένος με χαλαζία. Και γενικότερα στις εξωρύξεις σ’ εκείνη την περιοχή, όταν βρίσκει κανείς χαλαζία ξέρει ότι κάπου εκεί κοντά υπάρχει και χρυσός (και το αντίστροφο). Βέβαια, πρόκειται περί σπάνιων περιπτώσεων γενικότερα.

Σ’ αυτό το σημείο θα πρέπει να διευκρινιστεί πως παρ’ όλο που ο χρυσός μπορεί να εξωρυστεί μαζί με χαλαζία, ωστόσο  ο χρυσός συνήθως διαχωρίζεται και πωλείται ως ξεχωριστό ορυκτό. Αυτό σαν γεγονός, πέρα από τη δεδομένη αξία του χρυσού, καθιστά ακόμα πιο σπάνιο το να βρει κανείς χαλαζία μαζί με χρυσό στην αγορά. Εξ’ άλλου, ακόμα και ο χρυσός που βρίσκει κανείς στην αγορά, συνήθως είναι 14 ή 18 καρατίων, δηλαδή πωλείται με προσμίξεις (π.χ. ασήμι) και όχι καθαρός (24 καρατίων). Έτσι, η συγκεκριμένη εργασία προσεγγίζει τον συνδυασμό αυτό θεωρητικά και όχι εμπειρικά. Συνεπώς, η θεωρητική αίσθηση που δίνεται ενδεχομένως να μην ανταποκρίνεται απόλυτα στην εμπειρική αίσθηση που θα υπήρχε αν ήταν δυνατή η εύρεση ενός τέτοιου ορυκτού και η εσωτερική αλληλεπίδραση με αυτό.

«Εσωτερική» Προσέγγιση
Χαλαζίας με ΧρυσόΌπως υποδεικνύεται και από τα παραπάνω, τόσο ο κρύσταλλος Χαλαζίας όσο και ο Χρυσός έχουν κοινή ρίζα, τη Γη. Η φύση γεννά αυτά τα στοιχεία, αν και το ένα επιλέγει να το διαθέτει απλόχερα ενώ το άλλο σε πιο περιορισμένες ποσότητες. Ωστόσο, ακόμα και αυτά που διαθέτει απλόχερα έχουν τεράστια δύναμη και σημασία για τον άνθρωπο. Ο Χαλαζίας αντιπροσωπεύει το σύνολο της εξέλιξης του υλικού πεδίου, αποκαλύπτει δε την αγνότητα και την ενότητα που διακατέχει κάθε μόριο και άτομο της δομής του. Κάθε μορφή χαλαζία μας δίνει ένα μεγάλο μάθημα, καθώς ο διαφανής Χαλαζίας υποδεικνύει την ύπαρξη μιας φυσικής τελειότητας που εμπεριέχει και αντανακλά καθαρό, λευκό φως. Το λευκό φως όμως έχει την ιδιότητα να εκπέμπει και σε όλες τις συχνότητες των χρωμάτων μαζί, διδάσκοντας πως αφενός αυτή η καθαρότητα μπορεί να διαχέεται τόσο σε πυκνότερες και χαμηλότερες ενέργειες όσο και σε λεπτύτερες και πιο υψηλές δονήσεις, και αφετέρου αν συνδυάσουμε τα χρώματα των ενεργειακών μας κέντρων με αυτόν τον παραλληρισμό, ο κρύσταλλος χαλαζίας μας διδάσκει την ένωσή τους και την προσέγγιση του λευκού φωτός, την τέλεια εναρμόνιση με το σύμπαν. Ακόμα, ο χαλαζίας συναντάται και σε μορφές όπου παίρνει διάφορα χρώματα, όπως κίτρινο (κιτρίνης), ιώδες (αμέθυστος), μαύρο (καπνίας) κτλ, που σημαίνει ότι έχει τη δύναμη να επικεντρώνεται και σε επιμέρους ενεργειακά κέντρα, να εξειδικεύει τους κραδασμούς του και να συγκεκριμενοποιεί τους στόχους του προς την ολοκλήρωση.    

Ο Χρυσός από την άλλη συνεισφέρει σ’ αυτή τη διαδικασία παίζοντας το ρόλο ενός «καναλιού» το οποίο προωθεί αμφίδρομα τη ροή της ενέργειας από το σύμπαν προς το σώμα και αντίστροφα. Η εξαιρετική δύναμη που διαθέτει, οφείλεται στο ότι σαν ορυκτό δεν εξειδικεύεται και τόσο σε υλικές διεργασίες, όπως κάποια άλλα ορυκτά, αλλά αποτελεί τον τελευταίο «μεσάζωντα» μεταξύ ουρανού και γης. Είναι το ορυκτό που θα υποδεχτεί τον μαθητή του φωτός στο φως της τελειότητάς του. Δεν θα ήταν άστοχο να κάνουμε μια συμβολική σύγκριση του Χρυσού με τον  Ήλιο, όχι μόνο λόγω του κοινού τους χρώματος αλλά και λόγω της αξίας του Ήλιου ως θεότητα, ως αρχέτυπο δημιουργίας , ως πηγή της ζωής και ως σύμβολο δύναμης. Λειτουργεί πέρα απ’ αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως διαστάσεις, ως χώρο και χρόνο, ενώ βλέπουμε μόνο τα αποτελέσματα της δράσης του, σαν να βλέπουμε τη σκιά μιας φιγούρας αλλά όχι την ίδια τη φιγούρα. Το ίδιο θα μπορούσαμε να πούμε βέβαια και για κάθε ορυκτό ή/και κρύσταλλο, αλλά ο Χρυσός διαφοροποιείται λόγω της εκλεπτυσμένης του ποιότητας και λόγω του ανώτερου σκοπού τον οποίον καλείται να υπηρετήσει.    

Οι αλχημιστές, που η αδιάκοπη και αφοσοιωμένη τους έρευνα για τη φιλοσοφική λίθο χάνεται στα βάθη των αιώνων, έψαχναν ουσιαστικά για τον καταλύτη εκείνον που θα τους επέτρεπε να φτάσουν στο Χρυσό, δηλαδή στη φώτιση.    
Έτσι λοιπόν θα μπορούσαμε να πούμε πως ο Χρυσός σε συνδυασμό με το Χαλαζία είναι το στοιχείο της τελειότητας που εμπεριέχεται στο στοιχείο της εξέλιξης. Αποτελεί ένα μήνυμα προς τον μαθητή ότι ο δρόμος που δείχνει ο Χαλαζίας οδηγεί στην τελειότητα του Χρυσού. Η ενότητα που χαρακτηρίζει όλα επίπεδα και τις διαστάσεις που μπορούμε να αντιληφθούμε, δεν είναι παρά ένα δείγμα (αλλά και ο δρόμος) της τελειότητας που υφίσταται σε ένα υπερδιαστασιακό επίπεδο. Ο Χαλαζίας έχει μια εκπληκτική δύναμη που μας βοηθά να κάνουμε όλα αυτά που οφείλουμε ως μαθητές να πράξουμε, προκειμένου να αποκολληθούμε από όποιες αρνητικές επιρροές μας επηρεάζουν και να φτάσουμε ένα βήμα πιο κοντά... στο Χρυσό!

Yin-YangΕπίσης, αυτός ο συνδυασμός μας διδάσκει και κάτι άλλο... Τη δημιουργική αλληλεπίδραση που θα πρέπει να συντελεστεί, σε όλα τα επίπεδα και όλες τις διαστάσεις, μεταξύ των πόλων που χαρακτηρίζουν σχεδόν οποιαδήποτε διάκριση εκφράζεται στα προσιτά για μας επίπεδα. Με άλλα λόγια... εξισορρόπηση, αρμονία, σύνθεση (και κατ’ επέκταση δημιουργία!). Ένα καλό παράδειγμα αυτής της δημιουργικής σύνθεσης αποτελούν οι βέρες από χρυσό που φορούν τα ζευγάρια, δείχνοντας έτσι, σε συμβολικό επίπεδο, τη δέσμευσή τους για ένωση και ισορροπία. Αυτή η ένωση αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του μηνύματος που μας δίνει ο Χαλαζίας με το Χρυσό. Η σύνθεση αντίθετων πολικοτήτων, είτε αναφερόμαστε σε φύλο (αρσενικό-θηλυκό) είτε σε χρώμα (άσπρο-μαύρο) είτε σε ενέργειες είτε σε οτιδήποτε αντίθετο (ή παραπληρωματικό ως προς κάτι άλλο - yin & yang), είναι απαραίτητη ώστε να επιτευχθεί η απαραίτητη ισορροπία σε κάθε επίπεδο.

Μπαίνοντας στην ψυχολογία ενός μεταλλορύγχου που στην πορεία του βρίσκει σημάδια Χρυσού πάνω σε Χαλαζία, αναθαρρώντας για το ότι βρίσκεται κοντά στο στόχο του, έτσι αντιλαμβάνομαι και τη σημασία του Χρυσού πάνω σε Χαλαζία για έναν μαθητή, ο οποίος βρίσκει σημάδια τελειότητας κατά την προσωπική του εσωτερική εξέλιξη, όπου του υποδεικνύουν πως βρίσκεται στο σωστό δρόμο.